Dünya dediğin, küçücük bir kafes.
Hayat dediğin, alıp verdiğin nefes.
Kırma mümin kalbini, incitme yerleş.
Beden: ruha giydirilmiş, eksiksiz libas.
Ruh: Mevla emri. Gözler, düşünce ve his.
Gönüller yap. yakındır, gelmekte ecel.
Hoşça hatırlanmak olmalı, gerçek emel.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Nefsine göre hareket edenler.kendi hazlarını düşünenlerileride isyankâr oluyorlar.İnsanlarımıza eziyet ediyorlar. Aksine inançlı ve insani olanlar akıl hazinesini kullanarak bize değil Mevlana vb. gibi dünyaya örnek olurlar. +10 + Antolojim beğeni ile okudum Sağ olun SAağlıklı gelecekler diliyorum.
ders gibi dizelere alkışşşş
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta