kimse bilmiyor.
ben, düşünce ininin kervan geçmez bir kuytusunda dünyaya direniyorum.
adem'den de eski yalnızlığım
bölünmüş kıtalar gibiyim
hangi mülteciye bağışlasam ellerimi
kalemle çizilmiş bir 'başka' toprakta vuruluyor
bombalar düşüyor kalbimin belleyemediği kavramlara.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta