İçi dolu, dışı loştur dünyanın.
Evlat, mal, mülk nefse hoştur dünyanın.
Ancak birgün uyanınca anlarsın.
Rüya imiş, aslı boştur dünyanın.
Kimine saraydır, kimine zindan.
Zahirde tamamı insandır insan.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
