biz seni kıyıma sen bizi yıkıma götürürken. sen vaktince mecbursun dönmeye.
biz vaktince mahkûmuz ölmeye.
hakikatini de hükmünü de çoktan yitirdim ben ve ben bende kaybolmuşken
mecburen yaşıyorum seni,
elbet bir gün rolleri değişeceğiz.
Hırsların, ihtirasların, bencilliğin karanlığından ayrıldığımız gün ekmeğimizi tam ortadan, tam ortadan bölüşeceğiz.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Değerli üstadım kıymetli yorumunuz için çok teşekkür ederim umutla bir gün elbette...
Boşuna mı?
Yürekteki yakamozlara vuruluşlarım
Sabahın izdüşümlerini yürekli
Mavilerde arayışlarım...
Elbet bir gün olur... yüreğinize kaleminize sağlık diyorum.
Değerli üstadım kıymetli yorumunuz için çok teşekkür ederim umutla bir gün elbette...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta