Mavinin ve yeşilin gergef olup
umudun nakış nakış işlendiği
koskoca bir yalan
bunca yalanın ortasında
bir başadır insan
ne çalacak kapım kaldı
ne uzanacağım bir tek el
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mükemmel mısralar,arşa varan mısralar.gönlüne sağlık ağabeyim...
şair kardeşim şiirinizi beğenerek okudum sizi takip etmeye devam edeceğim...acizane karalamamı beğeninize sunuyorum...Beyhude akar gider ömrüm
Bir nefes bir iç çekiş
Ferman kudretin kundağında
Şekiller uykuya belenmiş
Heyulâ kaplar benliğimi
Zaptı tutulmaz mazeretin
Sahte yüzlü simyacılar
Ellerinde son tortusu
Hayata dair gülünç iksirleri
Kaç kurtul dur ve düşün
Gizemi keskin yalan dünyanın
Bilmece, noktalar daire
Başı döner helezonun
Dün elestü vakti sadâkat
Bugün ahde ihanet
Yarın iki yabancı anne ve kızı
Ya kerpeteni ol bu dişlerin
Ya da muammasında kaybol
Girift düşlerin
Karar senin elbette benim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta