Ruhumun bağrına çöker bir hüzün
Gözüme bir başka görünür dünya
Ne zaman davete yönelse yüzüm
İcabet ettikçe sürünür dünya
Gök kubbe buğulu arzında ateş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İç içe toplanır insanlar yasta
Akıllar marazlı beyinler hasta
Deccal denen melun işinde usta
Kendi vadesinde barınır dünya
tek kelime harika bir şiir gönlüne kalemine sağlık
saygılar selamlar sayın nuh bey T p
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta