Her gün yeniden kurulduğunu sandığımız dünya,
Belki yarın diye umutlanıp sarıldığımız dünya,
Umut değil çile,elem keder yüklüsün dünya,
Yeter artık,saracaksan bu canı sarda,bitsin bu rüya,dünya
2006
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
