Dünya 2
Yıpranmış, yıpratılmış tüm umutlarım
İnsanlar ne kadar yıpratıcı olmuş,
Aşk kine dönüşmüş,
Ne kadar garip bir düzenden oluşmuş,
Şu dünya…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta