Yaşıyor sandığımız bedenlerimiz
Çoktan ölmüşler de yokmuş haberimiz
Güldüğüne inandığımız gözlerimiz
Tükenmiş bitmiş de yokmuş sözlerimiz
Gerçek diye yaşadığımız
Acılara sarılıp yuvarlandığımız
Her çileye göğüs gerdiğimiz
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta