Düne kadar;
Ne ruhum yoruldu fırtınalarla boğuşmaktan,
Ne bedenim yoruldu düşe kalka yaşamaktan,
Ne kalbim yoruldu gerçek sevgiyi aramaktan,
Ne de korkum oldu bulunca aşkı tadamamaktan...
Gün geldi biri ses verdi;
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta