Düne kadar;
Ne ruhum yoruldu fırtınalarla boğuşmaktan,
Ne bedenim yoruldu düşe kalka yaşamaktan,
Ne kalbim yoruldu gerçek sevgiyi aramaktan,
Ne de korkum oldu bulunca aşkı tadamamaktan...
Gün geldi biri ses verdi;
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta