Atladığım balkonun tepesindeyim,
Söz verdiğim ağacın altında hala,
Yürüdüğüm yokuşun başı oysa burası,
Ne şimdi düştüğüm yerdeki korku var.
Ne söz verdiğim insan burada,
Nede yokuştaki yorgunluk,
Ağlamak mı lazım,
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bazen yanınızda bile olsa gelemezler...bazense solgun olsada siyah bir resimlerden çıkıp gelirler...düne bugüne yarına dair dileklerinizin gerçekleşmesi temennisiyle...
Yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta