Daha dün imrenirdi bülbül gülistanıma,
Bugün hazana varmış diyedir gönül sızım.
Dün ışık saçıyorken güneş kehkeşanıma,
Bugün kehkeşandaki yıldız kadar yalnızım.
Bulutlara bakarak hayal kurmak vardı dün,
Aylar hep nisan-mayıs,mevsim hep bahardı dün,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğinize sağlık
Dün gönül bağımda güller açarken
Bu gün dikenler her yana kök saldı
Ben günlerden mutluluk çalarken
Bu gün yıllar beni benden aldı.
günler geçip giderken neler götürüyor insandan.
yıllar sonra insan bunu daha iyi anlıyor.
başarılı bir çalışma olmuş.
tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta