sancılıydı gece
kaç çocuk doğurdu
nefesi yalnızlık kokan
anlamsız dizelerde
biliyor musun
karanlıkta
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Sanki bir filozoftan öğretiler okuyor gibi oluyorum sizin şiirlerinizi okurken. Keyif verici. Gerçi insanın içini burkuyorsunuz ama ne yapalım :)
Tebrikler
Şiirlerinizin hemen hemen hepsinde çok gizemli bir anlatım sezdim.Hayran kaldım diyebilirim.
Başarılarınızın devamını diliyorum.Tebrikler...
bu da güzeldi.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta