🔖Dün hamurunu yoğurduğum,
Denizine balık beslediğim,
Kışın ayazında bedenimi aynaya çevirip, kutuplarına güneşi yansıtığım,
Toprağını gözyaşlarımla sulayıp, tohumuna gübre serdiğim insanlar bahara aldandı.
Nisan yağmurlarını unutup, çiçek açtılar yaban ellere...
Zehirli sarmaşıklar sardı hepsini, dikenli kaktüslere kurban oldular.
Kızmıyorum, darılmıyorum, söylenmiyorum...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta