🔖Dün hamurunu yoğurduğum,
Denizine balık beslediğim,
Kışın ayazında bedenimi aynaya çevirip, kutuplarına güneşi yansıtığım,
Toprağını gözyaşlarımla sulayıp, tohumuna gübre serdiğim insanlar bahara aldandı.
Nisan yağmurlarını unutup, çiçek açtılar yaban ellere...
Zehirli sarmaşıklar sardı hepsini, dikenli kaktüslere kurban oldular.
Kızmıyorum, darılmıyorum, söylenmiyorum...
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta