🔖Dün hamurunu yoğurduğum,
Denizine balık beslediğim,
Kışın ayazında bedenimi aynaya çevirip, kutuplarına güneşi yansıtığım,
Toprağını gözyaşlarımla sulayıp, tohumuna gübre serdiğim insanlar bahara aldandı.
Nisan yağmurlarını unutup, çiçek açtılar yaban ellere...
Zehirli sarmaşıklar sardı hepsini, dikenli kaktüslere kurban oldular.
Kızmıyorum, darılmıyorum, söylenmiyorum...
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta