Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
***Dün gece sırılsıklamdın
ellerimi avuçlarına aldın
Türküler kondu parmaklarıma
zemheri güneşi gibi
kaçamak sardın.
dün gece sırılsıklamdın****
çok güzeldi çokkk....
şiirlerinize rastlamak..ve her şiirde bir tatla ayrılmak güzelll..sizi okumaya devam edeceğim anlaşılan..:)
tampuan..+..antj...tşk.ler..
Dün gece sırılsıklamdın
Bir buse kondurdun yanağıma
bir yıldız gibi gözlerimde kaydın
Ve sen kayarken karanlıkların içine
ben seninle yapayalnız
şişelere gömülüp
meyhanede kaldım.Bu dizeler başka diyecek bir şey.Kaleminize sağlık.Mikail Koluman
İnsanı hemen sarıveren şiirlerden. Şairin diğer şiirlerini okumaya itecek değerli ipuçları da var.
*Zemheri güneşi gibi kaçamak sarmak
*Yüreğin karaya vurmuş kayıklığı
*Sönmüş volkan buzuluyla sevgiliye yaslanmak
gibi.
Son bölüm cok derinden vuruyor.. Kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta