Dün gece yine o karanlık, o tanıdık terk edilmiş sokaklarda,
ayak seslerimin yankısıyla ürperen taşların üzerinde,
ne sevginin solgun bir hatırasını, ne de o kayıp sesin hayalini arıyordum.
Aslında aradığım, o anlamsızlığın tam ortasında,
belki de kendime dair, hiç bilmediğim, karanlık bir cevaptı.
Rüzgar, sadece gölgeleri değil, içimdeki bütün karmaşayı,
bütün o suskun, dile gelmez soruları da savuruyordu etrafa.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta