Dün gece yine o karanlık, o tanıdık terk edilmiş sokaklarda,
ayak seslerimin yankısıyla ürperen taşların üzerinde,
ne sevginin solgun bir hatırasını, ne de o kayıp sesin hayalini arıyordum.
Aslında aradığım, o anlamsızlığın tam ortasında,
belki de kendime dair, hiç bilmediğim, karanlık bir cevaptı.
Rüzgar, sadece gölgeleri değil, içimdeki bütün karmaşayı,
bütün o suskun, dile gelmez soruları da savuruyordu etrafa.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta