Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yaşama bir yürek armağan ettim dün gece
Yakomoz sarhoşu gönüller isyan etti
Ellerine bir tılsım sundum öylece
Dokunan her çehre,
Gün ışığına yemin etti...
Güzel şiirrrrrrrr...
Sevgiler....
gülüşün iklim oldu da yüreğindeki ezgiere...
parıldıyordun yakamozlar gibi usulcacık...
Valla şiir çok güzel ama buna yaza bilecek bir şey bulamıyorum..Tebrikler..
Saygılar..
Adem Tetik
Ve gün ışığı ellerinde yüreğim oldu..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta