Dün gece
Dün gece zalimin bütün camlarını kırdım
Seni seviyorum diye bağırdım haykırdım
Önceleri çıkar iki laf eder sanırdım
Ev sustu konuşmadı ne perde kımıldadı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirlerinizi modern rubai olarak görüyorum bu konular mevlanın ve ömer hayyamın rubai mısralarında çok kez işleniyor ..inanın onlar kadar karasevdanın derin katmalarına inerek adeta bu sevdanın altın madenini bulmaya çalışıp onu cilalayıp bunu sevgilye ya yüksek sevgiyle veya vefasızlığında yakınmalarınızı aksettiriyorsunuz hayırlı bayramlar....saygıyla
Anlaşılan yürekte bir fırtına kopmuş 'dün gece'...
Kaleminize sağlık sayın Apel...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta