içimi deliyor
bağlama telin de
adına yazılmış bu ağıtlar,
cigerin yanıyor
bozkırlarımda,
içim tütüyor
kulaklarımda adın,
can...
can...
nasıl hırpalarsın yüreğimi;
bu ninniler,
bu ezgiler,
bu türküler,
beni cocuk ederler...
..
nasıl titrerim bir bilsen,
kış vakti yanan ışığında...
off cekerim uykusuz kalınca,
ağlarım adın aklım da...
..
gurbet diyor limanlar,
sancı diyorlar özlemek...
sana cirkin diyorlar
biz kimi sevek...
..
ah bu türküler;
dinledikçe hasret demek,
sen demek,
türkü demek...
..
sancıyor,
nasırlarım da pamuk ellerin...
dün yine
seni bekledim köşede...
..
kartopu atıyorum;
sarı şaçlarına...
dalgalar carpiyor maviliğine,
sonra yapraklar düşüyor gövdeme,
sen diye kokluyorum renklerini,
kalıyorum...
seni rüyalarda yasıyorum...
neyin yasak bana,
neyin zindan,
kim koyuyor ceplerime,
senden kalan şarkıları,
kim yasaklıyor bana,
senden uzak ağlamayı...
..
dün yine düştüm yollarına...
yorgundum başım yastıkta,
dün yine,
seni rüyamda öptüm...
izi dudağımda...
..
terliyor bıyıklarım,
büyüyorum aşk'a
adam oluyor yüreğim,
biraz yaban olsada...
..
dün düştüm yanağına
kokumu bıraktım sana...
17 aralık 2003
Zafer Zengin EtnikaKayıt Tarihi : 15.2.2004 15:07:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Zafer Zengin Etnika](https://www.antoloji.com/i/siir/2004/02/15/dun-dus-dum-yanagina.jpg)
Yüreğine sağlık...
Sevgiler...
Sevgi
TÜM YORUMLAR (2)