şiirin, aklımızın kıvrımlarından esen poyrazı dil ağacına bağlamış.Kıskıvrak yakandık acıya.Ruhumuz acının rengine boyandı, boylandı gürbüz çocuklar gibi pırıl pırıl buğday başakları. beni sen tütsüle kutsa süslerimin etini.cascaklak dökünüyorum çaresizliğin ateşini.Şerbetle uslanmaz gecelerin dudağını.serin içmek istiyorum seni, çözülmeden dizlerimin bağları.umutlandır beni.kapının arkasında beklesin mutluluk kuşları.Benim adım duman haytası.sislerin çevrelediği öksürük resminin.bırak ellerimi...
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




bırak/ın...!yalnız ölelim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta