Bir istanbul özlemi duman duman başımda
sakin sessiz görunen egenin kumsalinda
şenleniyor gözlerim ruh asi dinlemiyor
dize dize nağmeler dil şarkı söylemiyor
vedalar uzer beni gizliyorum annemden
her sabah uyanıpta dertleşirken zeyneple
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




BEĞENİYLE OKUDUM
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta