Duman Çökmüş Şiiri - Yorumlar

Gözüm kaldı giden her bir kuşta...

sadece bir dize, bir mısra evet,
ve bu anlatım gücünün;
ne kadar debelenirse debelensin,
semtinden geçemiyor buradaki bir koç "benim" diyen kalem...

neden,
çünkü yaşamadan yazıyorlar,

ama sevgili mesut ozanım, siz yaşamışsınız ve yazmışsınız, bu nedenle tesir ediyor okuyana,

gönlünüze bereket ve esenlik içinde hayırlı uzun ömürler diliyorum...

bizden de size bir hatıra olsun peki,

.
...
.
her daim yeni hastalıklar seçiyorsun
blumia kalbim,
ah benim bir deri, bir kemiğim…;
kustur kendini,
ve korundaki kuşları kızıl nehrinde,
kanınla yıka…,

hevesi kursağında kalmış sevdan mı var,
penguenler nasıl saklıyorsa bağrında,
dört aylık açlığa tahammülle,
yavrularına mama…,
elbet sen de bilirsin saklamasını
vuslat açlığını,
hem insansın ya,

ah aşk bir heves midir…;
ve madem,
rengi en kırmızıya çalan kuşu sevdinse sen kalbim,
ol şimdi pinokyo…,
ve işte gıcırdıyor tahta kalp/
yalancının çatısında…,

ey aşk…;
kalbinde sakladığın pinokyonun,
uzayan burnu,
verdiğin sözlere kızarıyor,
ağlıyor tahta bir kalp
yalandan sevicilik masallarına,
ve
bir çocuk gün/ah/sızlığı sığıyor
su sızmaz aramıza,
talan, dolan ve takladan,
var git ve bir daha hiçlikle dahi gelme huzura,
ve sayfamızı arala...,
anla;
.
...
.

?????