titreyen korkularımla çekinerek rüyalar görürdüm geceleri
günlerim de geceler gibi endişeli
giderek dahada büyür gözlerim
hissettiklerimi bir ben bilirim bide akşamı içine çeken demlenmelerim
tatlı tatlı tüter dumanı, bir ben kalırım geriye bir de akşam
seni düşünürdüm işte çoğu zaman
ve korkardım uyanmaktan..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta