Bisikletimin yuvarladığı tozlar,
Boynumdan aşıyordu ileri doğru.
Boğazıma düğümlenen bir avuç toz,
Pedalları tersine çeviriyordu.
Yolun ilk ulağına dikilen çöp tenekesi,
Bisikletimin plakasını sordu;
Derken yeşillikler arsına karıştım,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta