Dul Kadın Nasıl Yaşar Şiiri - Türkan Yılmaz

DUL KADIN NASIL YAŞAR

Kimse bilmez bu acılı halimi
Görmeden konuşan ejderha çarsın
Zalimler keser tutuğum dalımı
Günah işleyen firavuna baksın

Gözü yaşımla ettim hep sabahı
Dul insan çok olur üstüne basan
Düşmanlar ördü yoluma tezgahı
Tanrım kimseyi çaresiz koymasın

Ah dul başım hiç bitmezki telaşım
Uzak kaçıyor benden eşim dostum
Hiç bir yere sığmaz bu dertli başım
Dula nolur koruma yasa çıksın

İnsanda bozuk olunca mayası
Namert hazır durur iftira damgası
Üstümden kalkmaz felekğin sopası
Damgayı vuranlar ocağı sönsün

Saya saya bitmez daha ötesi
Taş kalplide olmaz insan sevgisi
Kalpde saklı dürüstlük hasinesi
Kara çalan kabrini yılan sarsın

Dert ağ örmüş sanki halı sahası
Yakama vurmuşlar ölmeden makas
Mevlam bana ver nolur çirkin şansı
Halime gülen cennem ateş yaksın

Çakallar erken düşmüş leş peşine
Felek kaderim çevirmiş tersine
Tanrım acı yüklemiş sepetime
Ahım alan cennet yüzü görmesin

Gözü görmez binmiş şeytan atına
İçimde eser lodoslu fırtına
Tükür nolur utanmaz sıfatına
Hor görenler dilinde çiban çıksın

Çel çocuk aç bekler bitmiştir tüpü
Türkan'ım kaldırmaz bu ağır yükü
Gurbetlik sılaya hasret düşürdü
Düşmeyesin gör kimse vermez elin

** (Şiir) **

*** Türkan Yılmaz ***