Duhan mı gökyüzünü kaplayan?
Nedir bu kapkara duman?
Hocalı yanıyor,
Hocalı ağlıyor,
Hocalı kan kokuyor kan!
Duhan,yanan yüreklerden fışkıran duman.
Dayan yüreğim bu vahşete,nasıl dayanırsan dayan,
Öyle bir tanımsız vahşet ki bu!
Tuu medeniyet sen isen eğer,binlerce tuuu!
Duhan!
Kapkara semalarda çocuklar çığlık çığlık,
Nasıl bir adalet bu,bu nasıl insanlık?
Yükselen vahşi naralardan,anlıyorsun.
Ki, yamyamlık bu, düpedüz yamyamlık.
Duhan,Duhan!
Anam,bacım,oğlum,kızım,
Hocalıda yanan.
Hocalıda katliam,Hocalıda yas!
Bu vahşetin mimarı olamaz nas.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta