Duhan mı gökyüzünü kaplayan?
Nedir bu kapkara duman?
Hocalı yanıyor,
Hocalı ağlıyor,
Hocalı kan kokuyor kan!
Duhan,yanan yüreklerden fışkıran duman.
Dayan yüreğim bu vahşete,nasıl dayanırsan dayan,
Öyle bir tanımsız vahşet ki bu!
Tuu medeniyet sen isen eğer,binlerce tuuu!
Duhan!
Kapkara semalarda çocuklar çığlık çığlık,
Nasıl bir adalet bu,bu nasıl insanlık?
Yükselen vahşi naralardan,anlıyorsun.
Ki, yamyamlık bu, düpedüz yamyamlık.
Duhan,Duhan!
Anam,bacım,oğlum,kızım,
Hocalıda yanan.
Hocalıda katliam,Hocalıda yas!
Bu vahşetin mimarı olamaz nas.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta