ANTOLOJİ ESER NO: 389
ESER ADI: DÜĞÜNÜM (KUMDAN YUVA)
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 21.03.2009 / (Ek Kıta: 20.04.2026)
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Melali / Sitem / Sosyal Koşma
SÖZLER
Bir yuva kurmuşum kumdanmış meğer
Bir yar sevmişim de eldenmiş meğer
Ne yapayım kader gülmemiş bana
Allah’a söz verdik iyi günde biz
Kötü günde bırakıp da gitti bak
[NAKARAT]
Düğünler yapmışım halaylar çekip
Yar diye koynuma aldığım can al
Can yavrularım bak boynun bükmüşse
Kader de bahane ben neyleyeyim
Düğün yaptım halay çektim ardından
Yar bildim koynuma aldım can aldı
Can yavrularım da boynun bükerse
Yar beni terk etti en dar günümde
Kader de bahane ben neyleyeyim
Yıkıldı sarayım kumdanmış taşı
Zehir oldu bana düğünün aşı
Dinmiyor evladın gözünün yaşı
Vefasız olanı ben neyleyeyim
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 09:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; büyük umutlarla, halaylarla ve dualarla (Allah'a verilen sözle) kurulan bir yuvanın, sadakatsizlik rüzgarıyla kumdan bir kale gibi dağılmasının hikayesidir. Muharrem Ayrancı, sadece kendi yalnızlığına değil, asıl "boynu bükük" kalan evlatlarının sızısına yanar. "Kader de bahane" diyerek, insanın kendi vefasızlığını kadere yüklemesine sitem eder. En dar günde bırakıp giden bir eşin ardından, geriye kalan enkazın içinde evlatlarının gözyaşını silmeye çalışan bir babanın vakar dolu ama paramparça olmuş yüreğidir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!