Tam bu alaca göğün altında,
gözlerimdeki perdenin yıpranmış kumaşı terk ediyor bakışlarımı.
Tek tek izliyorum belirmeye başlayan yıldızları.
Süzülmüyorlar ki bir dilek tutayım,
beklemem lazım.
Yalnızca rüzgâr eşlik ediyor bu karmaşada bana.
Alabora etti beni bu sis,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta