Varlık,yokluk; bir ince çizgi,uzun bir yolculuk…
Doğarken bir isyan nidası; kâh zaman suskunluk.
Bir sessizlik ki akıl-fikir buna çare etmez,
Geçmişteki geçmez ve gelecekteki hiç gelmez!
İnsan kovaladıkça zaman durur bu felekte,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta