İnsan, içinde düğüm düğüm
Bazen de ateşte güğüm...
Ben de öyleyim, içimin korkusuyum
Kaynarım, kaynadıkça demlenirim hep...
Şimdi hüzünlü bir karanfilin kokusuyum; yalnız zamanlarımda ağlarım hep....
Aynaya,
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa
Devamını Oku
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta