İnsan, içinde düğüm düğüm
Bazen de ateşte güğüm...
Ben de öyleyim, içimin korkusuyum
Kaynarım, kaynadıkça demlenirim hep...
Şimdi hüzünlü bir karanfilin kokusuyum; yalnız zamanlarımda ağlarım hep....
ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta