İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şair, bir sevdayı öylesine vurgulamış ki, o yaşamın en yüce doruklarından en derin duygulara işleyen insan yaşamının özüdür. Kimse karışamaz bir insanın sevmke özgürlüğüne. Çünkü o Tanrı tarafından kullarına sunulan bir ödüldür. Bir dudak ve onu duyumsamak sanki dalından koparılmamkış bir goca güldür. Çok sevdim bu şiiri. Dizelerin içtenliği, abartısız yalın gerçekçiliği -şiirin şiir gibi olduğunun- açık bir kanıtıdır... Sevgilerimle. Tam puan + Ant.
Tezatlıklarla güzel bir bitiş olmuş..tebrikler efendim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta