Sakince uzanıyor elim, nefsimde nefesini tutup omzuna.
Temas anında hücrelerini yumuşacık hissediyorum.
Tepkin çok özgün, içten gelen bir kaç dudak darbesi...
Söylediklerini kelimelerden değil ses tonundan anlıyorum.
Korkarken o kadar bir o kadar da sevgim sonsuz...
Yanıbaşımda duran melekler biri dinci biri yolsuz.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta