Gidiyoruz bir sona
başını bilmeden.
Kendimiz bulduğumuz,
Bizi biz tanımadan.
Ağaçlar revaçta
gece yaklaşırken.
Gece yaklaşırken
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




tabi bize de bunca kavga dövüş arasında ölen değerlere burdan karalamak kalıyor öldükten sonra.
ama bu devamlı bir süreçtir işte şairin işi. sokaktaki adamla şairin farkı da budur cenazesine gidip bazı timsah gözyaşlarından. gün geçtikçe artan duygular , yazıya dökülen dizeler
Hem sonuna kadar net Atatürkçü hem de -çoğu kişinin benimsediği, kaçamadığı- egolarına kapılmayan biriydi anladığım kadarıyla. Tabi bunca yaşamış insanları çözmek kolay değil. ve aydınlar kolay yetişmiyor
Elimde olsa onun için cennette özel yerlerden biri hazırlanmalı
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta