Otuz gün hep birlikte
Mutlu, sevinçli bir günlerimizdi
Akşamları iftarı beklemek,
Ezan sesi ile orucumuzu açmak
Aç insanların, yoksulların acısını içimizde hissetmek
Sahurda kalkıp oruca niyet etmek
Allah rızası için oruç tutmak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta