Henüz on altı yaşında,toy delikanlı idi.
Acizane idi,gönlü mazlum ve sessiz idi.
Dost aydınlık peşinde,ışık arar idi.
Kırmaktan,incitmekten,karanlıktan korkar idi.
Sevmek istedi gönülden,acıyı tattı.
Boynunu büktü,gönlü sustu,dilini tuttu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta