Ömrümün payitahtına seni oturtmuşum, inceden inciden.
Ölüm de var ey sevgili. İsyan etme yazgıya sızıdan sızıdan.
O alır. O verir, kainatın sahibi istemez, kul üzülsün kahırdan.
Tevekkül et! Takdir onundur, aciz kuldur, bir şey gelmez elinden.
İnsan bir garip varlık, hayat yolu ince, düzdür çizgi, gözle görülmez.
Fani de hayat karışık, uzun kısa olur, belki hiç başlamaz, insan bilemez.
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta