abdullah oral Eylülzamanı kitab
DUALARIN BİTTİĞİ YER
Damarımda alevlenen
deli kanımdan tanırım
koyakların coşkulu akışını.
Güneş yüzlü çocukların
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




yaşadığımız evrene bir bakın insanlar kirlettikce evren kendini yeniliyor ama okadar çok kirletiliyor ki dünya artık insanların yaptığı çevre katliamına cevap veremiyor ve ağırda olsa dünya çöllenmeye gidiyor bunun nedeni ise çevrenizi yakar yıkarızda sonradan tüm suçu hayali bir Yaratıcıya yükleriz buda bizim insani eksikliğimiz oysa iyiliğive kötülüğü yaratan insandır yanı tanrı kabul ettiğimiz şey (evrenin ta kendisidir)
Bırakın kendinizi yaratmayı,sevgilinizin saçının bir telini bile yaratamazsınız.Yaratmak yalnız ALLAH'a mahsustur.Bu kelimeyi bu kadar hafife almayalım lütfen mecazi bile olsa.Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta