Küçükken ben,
tertemiz aminler yollardım mavi göklere
Kaç meleğe rastlardı hiç bilmezdim
Ama kabul olunacağından zerre şüphe etmezdim.
Sonra, bir ara -galiba- büyüdüm.
Kaydı parmak aralarımdan cânım duâlar...
Bir gün gelir de unuturmuş insan
En sevdiği hatıraları bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman
Beni unutma
Çünkü ben her gece o saatlerde
Devamını Oku
En sevdiği hatıraları bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman
Beni unutma
Çünkü ben her gece o saatlerde




Sonra, bir ara -galiba- büyüdüm.
Kaydı parmak aralarımdan cânım duâlar...
Ve onlara isabet etmedi hiçbir meleğin amini
Hep o amansız şüphe kemirdi
Soğumuş duâlarımı,göğe açılan ellerimi
gine kabül olur dua etmekden vaz geçme tebrkler
Aydın kalemınıze ve yuregınıze sağlık saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta