Küçükken ben,
tertemiz aminler yollardım mavi göklere
Kaç meleğe rastlardı hiç bilmezdim
Ama kabul olunacağından zerre şüphe etmezdim.
Sonra, bir ara -galiba- büyüdüm.
Kaydı parmak aralarımdan cânım duâlar...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Sonra, bir ara -galiba- büyüdüm.
Kaydı parmak aralarımdan cânım duâlar...
Ve onlara isabet etmedi hiçbir meleğin amini
Hep o amansız şüphe kemirdi
Soğumuş duâlarımı,göğe açılan ellerimi
gine kabül olur dua etmekden vaz geçme tebrkler
Aydın kalemınıze ve yuregınıze sağlık saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta