Küçükken ben,
tertemiz aminler yollardım mavi göklere
Kaç meleğe rastlardı hiç bilmezdim
Ama kabul olunacağından zerre şüphe etmezdim.
Sonra, bir ara -galiba- büyüdüm.
Kaydı parmak aralarımdan cânım duâlar...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Sonra, bir ara -galiba- büyüdüm.
Kaydı parmak aralarımdan cânım duâlar...
Ve onlara isabet etmedi hiçbir meleğin amini
Hep o amansız şüphe kemirdi
Soğumuş duâlarımı,göğe açılan ellerimi
gine kabül olur dua etmekden vaz geçme tebrkler
Aydın kalemınıze ve yuregınıze sağlık saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta