Küçükken ben,
tertemiz aminler yollardım mavi göklere
Kaç meleğe rastlardı hiç bilmezdim
Ama kabul olunacağından zerre şüphe etmezdim.
Sonra, bir ara -galiba- büyüdüm.
Kaydı parmak aralarımdan cânım duâlar...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Sonra, bir ara -galiba- büyüdüm.
Kaydı parmak aralarımdan cânım duâlar...
Ve onlara isabet etmedi hiçbir meleğin amini
Hep o amansız şüphe kemirdi
Soğumuş duâlarımı,göğe açılan ellerimi
gine kabül olur dua etmekden vaz geçme tebrkler
Aydın kalemınıze ve yuregınıze sağlık saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta