gün oldu ağladım gün oldu güldüm
yok olduğu halde kederim neşem
anladım ben benim kaderim böyle
tanrıya el açıp duada etsem
bir ağlayıp bir gülmek bezdirdi beni
bendimden ruhumdan vede dünyadan
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta