Yüzünde yüz tebessümle salınıp gezen güzel
Kadehinde ab-ı Kevser, gözünde fer bitmesin.
Uğramasın civarına câna cefâ müptezel
Gülzâr olsun bastığın yer, talihin kin gütmesin.
Eğilmesin başın öne mahzûn olmasın yüzün
Düşük doğsun her ızdırap, kahrından ölsün hüzün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta