Ben dizlerine kapanıp şefaat dilesem Senden
Sen o pak ellerini kaldırıp Huda’dan bana mağrifet dilesen
Sonra tutsam da huşuyla öpsem o mübarek elini
Uzanıp sürsem yüzümü o Mukaddes nura
Bir daha atmamak üzere kalbim işte o an duruverse sevinçten
Azrail uçup gelse başucuma bilmediğim bir yerden
Ve tutup hınç ile savursa ruhumu tepeden tırnağıma
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta