Ben dizlerine kapanıp şefaat dilesem Senden
Sen o pak ellerini kaldırıp Huda’dan bana mağrifet dilesen
Sonra tutsam da huşuyla öpsem o mübarek elini
Uzanıp sürsem yüzümü o Mukaddes nura
Bir daha atmamak üzere kalbim işte o an duruverse sevinçten
Azrail uçup gelse başucuma bilmediğim bir yerden
Ve tutup hınç ile savursa ruhumu tepeden tırnağıma
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta