Kızıl tanyerleri dövüyor bedenimi..
Öğle vaktinin teri yoğuruyor.
Akşamlar pişiriyor her günümü yarına.
Hayat! Ne bu telaşın?
Ben yaşadıkça sen azalıyorsun! ?
Ömür tükenip, ölümsüzlüğe kapı açılınca.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta