Mağrur acılar çekmekle övünenler size,
Yıkılmış dünyalar vereceğim.
Oyuncaksız kalacaksınız bundan sonra.
Gidenlerin ardından sallayacak mendilleri,
Bırakıyorum acısı kendinden büyük karıncalara.
İçine koyduğunuz hüzünle yaşadı evler.
Lambalar söndü, ışık içinizde ağlamaklı kaldı.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta