Mağrur acılar çekmekle övünenler size,
Yıkılmış dünyalar vereceğim.
Oyuncaksız kalacaksınız bundan sonra.
Gidenlerin ardından sallayacak mendilleri,
Bırakıyorum acısı kendinden büyük karıncalara.
İçine koyduğunuz hüzünle yaşadı evler.
Lambalar söndü, ışık içinizde ağlamaklı kaldı.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta