"Sandım ki bir gün o da beni sevecek... Buna niçin inandım, bilmiyorum.
Ona şiirler yazmaya karar verdiğim gün, O'nun sayfasında, inanmadığım Tanrı'dan tek bir şey diledim:
'Ne olur bana hiç cevap vermesin, beğenmesin, bir hayranı gibi davranmasın. Sussun, sadece sussun... Ben ona sonsuza kadar şiir yazayım ama o hep sussun. Ben ona istediğimi yazayım; silmesin, engellemesin de...'
Dileğim kabul oldu. Ama Tanrı'ya inanmayıp O'ndan bir dilek dilemek büyük bir suç sanırım. Dileğim kabul oldu, o hep sustu; ama ben ona sırılsıklam aşık oldum.
Ona şimdi hava gibi, su gibi ihtiyacım var. Kokusuna, tenine, saçına, sesine, her şeyine...
Ama dileğim bu değildi. Şimdi ise, kabul olmayacak olsa bile, bunu dilemediğime bin pişmanım.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta