Uyandık kör güne,
Çıkılmaz çapaklı gözlerle çok da matah gün yüzüne.
-Haydi kahvaltıya!-
Annemin ruhu yemek masasında,
Yemek masası da bir ruh aslında.
Bu ev artık harabe.
Zargana kadar kollarım uzanır utançla,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta