Uyandık kör güne,
Çıkılmaz çapaklı gözlerle çok da matah gün yüzüne.
-Haydi kahvaltıya!-
Annemin ruhu yemek masasında,
Yemek masası da bir ruh aslında.
Bu ev artık harabe.
Zargana kadar kollarım uzanır utançla,
Meydan mI verirdim bu ayrılığa?
Bilseydim bu kadar zor olduğunu.
Bilseydim dünyanın böyle karanlık,
Bilseydim bu kadar dar olduğunu.
Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın
Devamını Oku
Bilseydim bu kadar zor olduğunu.
Bilseydim dünyanın böyle karanlık,
Bilseydim bu kadar dar olduğunu.
Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta