Hayat
bir anda sustu.
Ben konuşacakken.
En çok da
olacak sandığım yerden
olmadı.
Bir film gibi izledim kendimi,
mutlu sahneye geçecek sanıyordum
reklam girdi.
Uzun sürdü.
Çok şey yaşadık sanmışım,
meğer ben
çok inanmışım.
Gittin.
Ben kalmadım aslında,
bekledim.
İkisi çok karışıyor.
Geceyi sevdim demeyeyim,
gece bana kaldı diyeyim.
Dert dediğin
koluna girdi mi
bırakmıyor.
Seni içimden çıkaramadım.
Çıkarmaya çalışmadım da…
İnsan sevdiğini
Yüreğinden atamıyor hocam,
en fazla
yerini değiştiriyor.
Bir haber gelmedi.
Gelmemesi
gelmesinden daha netti.
Anladım.
Kalbim hâlâ çalışıyor,
demek ki ölmedim.
Ama yaşamak dediğin
biraz ağır geliyor bu ara.
Filmin sonunda
herkes gider ya,
ışıklar yanar…
Ben koltukta kaldım.
Bir şey daha olur sandım.
Olmadı.
Ama bak,
hala buradayım.
Bu da
küçük bir mucize sayılır
Kayıt Tarihi : 23.1.2026 08:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!